تهران _ حیات** حکمت(429)؛ اندوه سرمایه دارانبزرگترین حسرت ها در روز قیامت، حسرت خوردن مردی است که مالی را به گناه گرد آورد و آن را شخصی به ارث برد که در اطاعت خدای سبحان بخشش کرد و با آن وارد بهشت شد، و گرد آوردنده اولی وارد جهنم گردید.** حکمت(430)؛ اندوه زراندوزیهمانا زیان کارترین مردم در معاملات و نومیدترین مردم در تلاش، آن کسی است که تن در گردآوری مال خسته دارد، اما تقدیرها با خواست او هماهنگ نباشد. پس با حسرت، از دنیا رود و با بار گناه به آخرت روی آورد.** حکمت(431)؛ اقسام روزیروزی بر دو قسم است: آن که تو را می خواهد ‌و آن که تو او را می جویی. کسی که دنیا را خواهد، مرگ نیز او را می طلبد تا از دنیا بیرونش کند و کسی که آخرت را خواهد، دنیا او را می طلبد تا روزی او را به تمام پردازد.** حکمت(432)؛ دوستان خدادوستان خدا کسانی هستند که وقتی مردم به ظاهر آن نگریستند، آنان به باطن دنیا نظر کردند و هنگامی که مردم به امروز دنیا مشغول بودند، آنان به کار آخرت پرداختند. پس آنچه را که می ترسیدند سبب هلاکتشان شود، میراندند و از دنیای خود دور کردند و آنچه را که می دانستند به زودی آنان را رها می نماید، ترک کردند. بهره مند شدن فراوان دیگران را از دنیا بی مقدار شمردند و به دست آوردنش را با از دست دادن آن، یکی دانستند.با آنچه مردم دیگر دوست هستند، دشمن بوده و با آنچه مردم دیگر دشمن اند، دوست هستند. قرآن به آنان دانسته شده و خود، دانای آن هستند. کتاب خدا به ایشان برپاست و آنان به کتاب خدا برپایند. بیش از آنکه به آن امید بسته اند، نمی بینند و از چیزی جز آنچه باید بترسند، نمی ترسند.